Drugo

Kilka dni temu dostałam od kolegi link do animacji Drugo (link)
Piękne, pełne detali dekoracje zachwycają. Całość została stworzona w technice stop motion, przez co wygląda jeszcze bardziej niesamowicie.

Płaskie dekoracje i postacie ułożone w planach, tworzą wrążenie trójwymiarowości.
Świetny pomysł, pięknie zrealizowany.

Za animacją kryje się głębszy przekaz o którym nie będę pisać, ale można o tym poczytać tu http://www.globalcommissionondrugs.org/war-on-drugo-short-animation-film-explains-the-failure-of-the-war-on-drugs-takes-the-debate-mainstream/

 

Polecam też znakomity Making of (link) czyli moją ulubioną część każdego filmu. Oglądanie od kuchni - jak się taki film tworzyło, jest bardzo inspirujące i poszerzea horyzonty.

Miłego oglądania! Gdyby komuś umknęły linki które są w tekście, to wrzucam je poniżej jeszcze raz.

Drugo 

Making of - Drugo

Festival Animator 2014 - Naśladując McLarena

Minęło już troche czasu od festivalu, post napisany dawno temu, ale jakoś tak wyszło, że go jeszcze nie opublikowałam... Myślę, że świetnie się nadaje jako wstęp do moich poszukiwań fajnych animowanych teledysków.


Przez cztery dni od 11.07 do 14.07 gościłam w Poznaniu na festiwalu poświęconemu animacji. Pokazy, warsztaty, muzyka na żywo, kino nocne, spotkania z fantastycznymi ludźmi ze świata filmu i animacji. To wszytsko sprawia, że dostaje się kopa do działania, ja stęskniłam się wyjątkowo za wprawianiem w ruch, za stop motion, ale muszę się wziąć wpierw za inny animacyjny projekt nim znów usiąde do dekoracji, wycinanek, aparatu.

Autor plakatu i festiwalowego intro - Tomek Ducki

Niestety nie mogłam zostać do końca festiwalu, bo mam swoje zobowiązania i obowiązki, ale będę śledzić czy moi faworyci zdobyli jakieś nagrody :)

Zacznijmy może od tego, że nie bez powodu byłam tam akurat te cztery dni. Zależało mi na wzięciu udziału w warsztatach “Naśladując McLarena / warsztaty animowanych teledysków do utworów Leszka Możdżera” prowadzone przez Yacha Paszkiewicza.

Animacja do muzyki nie jest łatwa, chociaż oczywiście warsztatowicze przez te cztery dni bardziej improwizowali. 

Norman McLaren - Kanadyjski animator, pionier w wielu obszarach animacji. Stworzył serie filmów instruktarzowych dla animatorów. Jego film Neighbours zdobył Oscara w 1952 roku.

Nasze warsztaty opierały się na filmie pt. Begone Dull Care. Tworzyliśmy na dwa sposoby - Dzień pierwszy i czwarty polegał na puszczaniu muzyki i malowanie na taśmie w jej rytm. Taśma ciągnięta była przez podświetlane stoliki na których malowali uczestnicy i aż do kamery która nagrywała wszystko na żywo.

Foto K-PICTURES

Dzień drugi, trzeci i kawałek czwartego - warsztatowicze podzielili się na grupy, każda miała podświetlany stolik. Mogliśmy zobaczyć ścieżki poszczególnych instrumentów w utworze osobno, nasze zadanie polegało na stworzeniu animacji poklatkowej do każdej z tych ścieżek, pamiętając o akcentach muzycznych w odpowiednich klatkach. Do tej metody robiliśmy już pojedyncze zdjęcia w moim ukochanym programie do animacji Dragonframe :)

Końcowy efekt warsztatów można zobaczyć tu Naśladując McLarena

Praca była bardzo inspirująca, dała mi dużo energii i zapału do animowania własnych projektów.

Odbiegając od tematu i na zakończenie :)
Zoetropy ustawione w kilku miejscach w mieście urzekły mnie bardzo!

Vafa

Minęło trochę czasu już, ale nie miałam kiedy napisać :)

Visual Art Film Animation - czyli międzynarodowa konferencja dotycząca animacji, która odbyła się 22 Maja w kinie Muranów w Warszawie. W ramach konferencji odbyło się 14 prelekcji pokazów, które odbywały się jednocześnie w dwóch salach przez co problemem było – jakie tematy wybrać, a z jakich zrezygnować.
Pozwolicie, że napiszę o dwóch trzech pokazach w związku z tym.

Powiem szczerze, że największe wrażenia zrobił na mnie gość specjalny Pan Max Howard. Aby zrozumieć kim jest, przeczytajcie koniecznie te kilka zdań ze strony vafa.pl.

"Max Howard stworzył i prowadził studio Disneya w Londynie, Paryżu, Orlando i Los Angeles, pracując nad niektórymi z najbardziej pamiętnymi filmami Disneya, takimi jak „Kto wrobił królika RogeraWho ” (Framed Roger Rabbit), „Mała syrenka”(The Little Mermaid) , „Piękna i Bestia” (Beauty and the Beast), „Aladyn” (Aladdin)  i „Król LewThe ” (Lion King).

Jako prezes Warner Bros FeatureAnimation nadzorował takie hity filmowe jak „Stalowy gigant” (TheIron Giant)  i „Kosmiczny mecz” (SpaceJam) . W DreamWorks był współproducentem filmu „Mustang z Dzikiej Doliny” (Spirit: Stallion of the Cimarron).

Podczas tej znakomitej kariery animacyjnej Max Howard współpracował również z UNICEF, aby nieść przesłanie społeczne dla krajów rozwijających się w Afryce, na Karaibach i Ameryce Południowej. Przesłanie to dzięki zastosowaniu animacji oraz podkreślając jej ważną rolę jako medium może przyczynić się do przezwyciężenia uprzedzeń etnicznych i społecznych(...)"

Opowiadał o filmach produkowanych i wypuszczanych do kin w wersjach 2D i 3D, o tym, że ludzie bardzo często wybierają wersje w 2D z wielu przyczyn np. cena, dyskomfort przez okulary, słaby efekt trójwymiarowości. Przekazał nam jak ważny jest sposób w jaki animacja zostanie zaprezentowana w kinach. Interakcja z publicznością i sposób w jaki Pan Howard prowadził pokaz, sprawiły, że stał się najbardziej zapadający w pamięć. Kto był ten wie ;) Nie będę się rozpisywać na ten temat.

Dobrą prelekcje przygotowali też Marcin Wasilewski i Łukasz Kasprowicz z Grupy Smacznego, pokazali trailer i proces powstawania filmu "Myszy Strajkują". Świetny przykład na to jak dużo trzeba włożyć czasu i wysiłku w powstawanie filmu. Zapoznanie widowni z procesem produkcyjnym, ale bardzo artystycznym, było inspirujące. 

W przerwach pomiędzy prelekcjami, których było w sumie czternaście plus jeszcze pokazy filmów, był poczęstunek, coś do picia i możliwość pobawienia się tabletem Wacom Cintiq Companion, nie działał tak jak się spodziewałam, że działać będzie, ale może jest to kwestia osobistego dostrojenia, w końcu dużo osób się tego dnia bawiła tym sprzętem.

Emocje mi już opadły, więc więcej nie napisze, ale relacje z wydarzenia można przeczytać tu VAFA RELACJA

Każdemu kto kocha animacje polecam takie wydarzenia, bo można sobie naładować akumulatory na dalsze działania :)

12 zasad animacji

Studio Disneya opracowało 12 zasad animacji, którymi kierują się od dawna. Prawda jest taka, że wielu animatorów korzysta z tych zasad, są uniwersalne i ponadczasowe. Niby wiemy, że tak powinno być, ale nie zawsze z tego korzystamy. Może warto by sobie te zasady przyswoić, nie zaszkodzą, a pomóc mogą bardzo.

1. Zgniatanie i rozciąganie 

– to najważniejsza zasada animacji, pozwalająca nadać przedmiotom wagę. Należy pamiętać, że większość obiektów podczas ruchu podlega procesom fizyki i grawitacji. Stosowana w celu przekazania dynamiki ruchu i zjawisk związanych z odkształceniem pod wpływem działania sił. 

2. Wyprzedzanie 

– stosowane, by przygotować odbiorcę na ruch. Każde działanie poprzedzone jest przygotowaniem do niego – np. tancerka, żeby podskoczyć najpierw musi zgiąć nogi. 

3. Inscenizacja
– polega na skierowaniu wzroku widza w zamierzone miejsce i takie pokierowanie akcją, by dla odbiorcy stało się jasne co jest najważniejsze w ujęciu.

4. Rysowanie progresywne lub wg klatek kluczowych
-to dwie metody uzyskania efektu ruchu. W metodzie progresywnej akcję przedstawiamy rysując kolejne klatki jedna po drugiej, posuwając się od początku do końca. Metoda druga, polega na wykonaniu klatek kluczowych, a następnie zapełnieniu klatek między nimi.

5. Zazębianie się i podążanie za akcją
– te dwie ściśle związane ze sobą zasady pozwalają podwyższyć realizm ruchu poprzez przemieszczenia zgodne z prawami fizyki. Podążanie za akcja można opisać jako (bezwładne) przemieszczania części postaci lub obiektu w kierunku działania siły pomimo zakończenia zasadniczego procesu przemieszczania. Zazębianie się akcji to użycie odpowiedniej relacji czasowej pomiędzy ruchem różnych elementów. Trzecią zasadą jest ciągnięcie – odnoszące się faktu, że jeśli postać zaczyna się przemieszczać, elementy będące z nią w relacji potrzebują jeszcze kilku klatek, by podążyć za nią. Przykładem mogą być płaszcz lub włosy. Podobne zachowanie wykazują obiekty organiczne, w których istnieje zróżnicowanie pomiędzy przemieszczeniami konkretnych rejonów ciała w zależności od masy i występujących sił. Podobnie jak we wcześniejszych przypadkach, mocne przewartościowanie efektu prowadzi do komicznego rezultatu.

6. Rozpędzenie i zwolnienie
– ciało ludzkie i większość przedmiotów potrzebuje czasu by rozpocząć ruch, lub się zatrzymać – trwa to tym dłużej, im większą masę, a więc i bezwładność ma dane ciało. Z tego powodu animacja wygląda bardziej realistycznie, jeśli zawiera więcej klatek przy początku i końcu ruchu niż w jego środku – kiedy jest najszybszy. Zasada odnosi się zarówno do obiektów w ruchu między dwoma ekstremalnie różnymi pozami, jak i do będących już w ruchu.

7. Łuki
– w procesie animacji powinniśmy uwzględnić, że ruchy ludzi i zwierząt zazwyczaj odbywają się po trajektorii łuku. Wyjątkiem jest ruch mechaniczny, który odbywa się po linii prostej.

8. Akcja drugoplanowa
– dodanie drugoplanowej animacji urealnia ruch i uwydatnia główne elementy animacji.

9. Taktowanie
– odnosi się do czasu w pojęciu fizycznym i teatralnym. Czas ruchu musi odnosić się zarówno do praw fizyki, jak i do historii opowiadanej przez animację. Taktowanie jest poprawne wtedy, gdy obiekty pojawiają się zgodnie z prawami fizyki.

10. Wyolbrzymienie
– konwencja stosowana w animacji, zgodnie z którą atrakcyjne dla widza jest przedstawianie przejaskrawionych ruchów.

11. Dobry rysunek
– rysownik musi znać podstawy ludzkiej anatomii, kompozycji i umiejętność posługiwania się światłocieniem. W klasycznej animacji sprowadza się to do studium aktu i rysunków z natury. Należy pamiętać o proporcjach i odpowiednich kształtach obiektów w różnych fazach ruchu.

12. Urok
– coś, co w animacji odpowiada charyzmie aktora. Postać, która pojawia się na ekranie nie musi być sympatyczna – ważne jest, by odbiorca czuł, że postać jest prawdziwa i interesująca.

Cento Lodigiani dość fajnie zobrazował te 12 zasad, chociaż oczywiście każdy może to widzieć trochę inaczej. Link poniżej.

http://vimeo.com/93206523

Inspiracje

Najlepszą inspiracją jesteśmy my sami. Już o tym mówiłam, ale każdy animator powinien być też trochę aktorem, w końcu tworzy realnie wyglądający ruch, gest, mimikę twarzy. Nagrywanie siebie jest bardzo dobrym pomysłem, animatorzy powinni mieć też do dyspozycji lustra, aby móc stworzyć jak najbardziej teatralny wyraz twarzy. Im bardziej przejaskrawione gesty i miny naszych bohaterów, tym lepiej.

Zastosowanie zdjęć lub kadrów filmowych może też posłużyć podczas tworzenia ilustracji.

Znalazłam ten film w sieci kilka dni temu. Szczerze polecam.

lepsza wersja filmu tu http://vimeo.com/93920761

Tworzenie postaci

Tworzenie postaci, to nie jest łatwa sprawa, nie raz zdarzało mi się wymyślanie historii od bohatera.

Warto zastanowić się nad odbiorcą. Na świecie jest wiele kultur które celebrują różne wartości. Dla nas na pozór normalne zachowanie, może okazać się niestosowne lub obraźliwe w innej części świata. Obdarzając naszego bohatera takimi cechami charakteru, możemy stracić wielu widzów. Jeżeli to nie w nich celowaliśmy i nie zależy nam na ich przychylności, w porządku. Jednak nie odbierajmy sobie oglądalności (w filmie), czy też czytelników (w książce) z powodu nieprzemyślenia pewnych spraw. Kiedy myślimy nad naszym filmem, historią, zastanówmy się do kogo ma dotrzeć.

Aby stworzyć spójnego bohatera, konieczne jest prowadzenie notatek. Kim jest nasz bohater? Jak wygląda? czym się zajmuje? Jak się ubiera? Jakie ma cechy charakteru? Kim są jego przyjaciele? Gdzie mieszka? Budowa ciała? Charakterystyczne kolory? Może jakieś szczególne etniczne cechy wyglądu? Im więcej tym lepiej, postać powinna zostać zbudowana od samych podstaw.

Prowadząc notatki, powinniśmy pamiętać, że pewne cechy wyglądu, zachowania, poruszania się, są przypisane do poszczególnych grup ludzi, zwierząt, owadów itp. dlatego dokumentacja jest bardzo ważna, kiedyś już o niej wspominałam -> dokumentacja - link.

No tak, ale jak taką postać stworzyć? Wszystko zależy od tego na jakim etapie pracy jesteśmy. Kiedy mam pomysł na historie, wtedy zastanawiam się nad rzeczami które napisałam wcześniej. Do kogo ma mój film trafić? Gdzie ma się dziać? I powoli moja postać zaczyna budować się sama, wiem jakie powinna mieć szczególne cechy wyglądu, wiem jak może się ubierać, co jest typowe dla grupy do której należy, jak wygląda jej otoczenie. Jej charakter zależy już od mojej historii, od tego jakie uczucia ma wywoływać w widzach.

Stworzenie bohatera, nie musi być takie trudne jeżeli dobrze się za to zabierzemy!

Projekt postaci - Elsa z filmu Frozen (Disney)

Postać Elsy, jej chód, strój, włosy... wszystko zostało dokładnie przemyślane. Nie ma tu miejsca na przypadek. Małe dziewczynki chcą być jak Elsa, znają piosenki które śpiewa w filmie. To jest typ bohatera który został bardzo dobrze zbudowany, tak samo jak jej siostra Anna.

Źródło zdjęć: Walt Disney Animation Studios

Animacja Paul Wells - Historia i projekt

Cześć! Po przerwie wracam do kontynuowania serii postów - Animacja Paul Wells, gdzie poprzez prowadzenia notatek, utrwalam wiedzę ;) Jest to seria głównie dla mnie, ale jeżeli ktoś przy okazji skorzysta, to nie mam nic przeciwko.

Projektowanie animacji, nie jest rzeczą łatwą, dlatego Barry Purves, doświadczony animator,
sporządził kilka wskazówek które mogą pomóc.

Kadr z filmu Gilbert and Sullivan: The Very Models Barry'ego Purvesa

Cytuję:

"- Animatorzy powinni zaangażować się w inne formy sztuki, w szczególności te, które opierają się na ruchu, jak choćby taniec, oraz te, które opowiadają historie w nietypowy sposób, na przykład przez muzykę, jak w wypadku opery.

- Animacja jest przede wszystkim sztuką metafory i doskonale nadaje się do wszelkiego rodzaju opowieści fabularnych pokazujących różne punkty widzenia na temat kultury w której żyjemy.

- Aktorstwo to jedna z najistotniejszych cech animacji i niezwykle ważne jest skoncentrowanie się na języku ciała oraz gestykulacji jako środkach wyrazu.

- Warto się upewnić, że wykreowana przez nas postać gra w sposób wyraźny i jednoznaczny - jeden prosty gest jest wart więcej niż pięć zagmatwanych.

- Należy unikać poruszania wszystkich elementów w każdym kadrze - przerwy są korzystne,
a moment ciszy może być niezwykle dramaturgicznym elementem.

- Nie wszystkie animacje muszą aspirować do tego, by mieć charakter realistyczny, jednak wszystkie powinny być wiarygodne. Każdy świat musi się rządzić własną "nielogiczną logiką", która uczyni go autentycznym.

- Wszystkie elementy animowanego świata - takie jak kolor, wygląd, oświetlenie itp. - powinny
w spójny sposób brać udział w opowiadaniu stworzonej przez autora historii.

- Animacja jest rodzajem choreografii, warto więc wyjść poza schemat twarzy i pokazać w kadrze całą postać. Wystudiowane pozy, rozciągnięty ruch, zmiana rytmu - 25 klatek nie musi być podzielonych proporcjonalnie. Animacja to nie matematyka i nie ma tu ustalonych praw.

- Dobrze jest uchwycić istotę ciała projektowanej postaci o stworzyć dla niej specyficzną poezję ruchu tak, aby odgrywana przez nią rola była przejrzysta i charakterystyczna.

- Zgłębienie iluzoryczności animacji pozwoli na stworzenie "sztuki w sztuce" lub "filmu w filmie", dzięki czemu wątki ulegną zagęszczeniu i - co więcej - pozornie znajomy świat nabierze nowego, niespodziewanego znaczenia"

No dobrze, może to wcale sprawy nie ułatwiło, ale wskazówki podane powyżej są bardzo istotne.
Animator nie może być tylko małym żuczkiem dłubiącym klatki na kartkach, w komputerze, czy na planie. Animator musi stale poszerzać swoje horyzonty w wielu dziedzinach, bo na dobrą animacje składa się wiele czynników.